Agar tahajjud namozida uyqu qattiq bosayotgan bo‘lsa, eng to‘g‘ri ish — uxlab olishdir.

Rasululloh ﷺ shunday marhamat qilganlar:

«إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ، حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ نَاعِسٌ لَعَلَّهُ يَذْهَبُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُبُّ نَفْسَهُ»

“Sizlardan biringiz namoz o‘qiyotganida uyqusi kelsa, uxlab olsin. Uyqusi ketgach, namozini davom ettirsin. Chunki uyqu bosgan holda namoz o‘qisa, istig‘for so‘rayapman, deb o‘ylab, o‘zini o‘zi qarg‘ab qo‘yishi mumkin.”

(Sahih al-Bukhari; Sahih Muslim)

Shuning uchun uyqusirab, mudrab ibodat qilish shariatda maqtalmagan. Alloh taolo bandaning ibodatni hushyor, qalbi ochiq va xushu’ bilan ado etishini xohlaydi.

Ba’zi odamlar o‘zlarini qiynab, ikki kecha-kunduz uxlamay yurishga harakat qiladilar. Natijada na ibodatni to‘g‘ri qila oladilar, na odamlar bilan yaxshi muomala qila oladilar, na oilasiga foyda bera oladilar.

Buning o‘rniga yetarlicha dam olib, tetik holatda Qur’on o‘qish, tahajjud o‘qish va zikr qilish afzalroqdir.

Shariat bizni o‘zimizni qiynashga emas, ibodatni ixlos va hushyorlik bilan ado etishga chaqiradi.

Vallohu a’lam.