Bismillah,

Alloh taologa hamdlar, undan keyin payg‘ambar kelmaydigan oxirgi payg‘ambar, uning oilasi, sahobalari va qiyomatgacha ularga yaxshilik bilan ergashganlarga salovot va salomlar bo’lsin.

Rasululloh ﷺ davrida barcha ayollar doimiy ravishda paypoq kiyib yurgan deb ayta olmaymiz. O‘sha davrda paypoq — ayniqsa issiq mintaqalarda — kamyob, safarga chiqqanlarda yoki zarurat bo‘lsa kiyiladigan kiyim sanalgan. Shuning uchun ham bu masalada qat’iy “majburiy” deyish qiyin.

Abu Hanifa rahimahullohning mazhablarida ayolning qadami avrat hisoblanmaydi. Bu yerda “qadam” deganda, oyoqning kalish (sandalsimon etik) bilan qoplangan qismi tushuniladi. Ulamolar: “O‘sha qism avrat emas,” deb ijtihod qilganlar.

Shunday ekan, shariatda ayol kishi paypoq kiyishi shart deb aytish qiyin. Buning uchun haraj (qiyinchilik) ham bo‘ladi. Rasululloh ﷺ zamonida ham ayollar ko‘pincha uzun liboslar kiyib, oyoqning ochilmasligini ta’minlashgan.

Shunga qaramay, namoz paytida ro‘mol va libos tagidan oyoq ochilib ketishi ehtimoli bor. Ayniqsa, ruku‘ va sajda holatlarida bu sodir bo‘lishi mumkin. Shuning uchun, paypoq kiyib namoz o‘qish ehtiyot chorasidir va afzalroqdir.

Agar ayol paypoqsiz namoz o‘qigan bo‘lsa, namozini qayta o‘qishi shart emas, lekin paypoq bilan o‘qisa — bu ehtiyotli va afzal amaldir, chunki shubhali holatlardan uzoq turilgan bo‘ladi.

Xulosa:
Paypoqsiz namoz o‘qish joiz, lekin paypoq kiyib o‘qish ehtiyot va afzalroq.
Vallāhu a‘lam.