Bu narsani shar’an xabar berish vojib emas.

Lekin bir narsani o‘ylab ko‘ring: agar sizning qizingizni yoki singlingizni bir kishi kelib, o‘zining xotinli ekanini aytmay uylansa, bunga rozi bo‘larmidingiz? Ko‘pchilik: “Yo‘q, rozi bo‘lmayman”, deydi.

Shuning uchun men aytaman: ochiq bo‘ling, ayting. Hech kim qizini yoki singlisini keyin bilib qolishini xohlamaydi: “Bu odamning avvaldan xotini bor ekan”, deb. Mo‘min bunga rozi bo‘lmaydi.

Bu bir jihatdan odamning molini aldab olishdan ham og‘irroq. Chunki inson uchun eng aziz narsa uning qizi va singlisidir.

Mo‘min kishi har bir ishga sidq va sadoqat bilan kiradi, undan ham sidq bilan chiqadi. Aldov, yashirish va hiyla bilan emas.

Mana shunda oilada baraka va totuvlik bo‘ladi.

Agar ba’zi odamlar rozi bo‘lmasa, albatta rozi bo‘ladiganlari ham topiladi. Lekin: “To‘ydan keyin bilib qolsa ham rozi bo‘lib ketadi”, deb o‘ylash muruvvatga to‘g‘ri kelmaydi.

Har kimning qizi va singlisi o‘zi uchun aziz. Agar ular hamma narsani bilib, rozilik bilan bersalar, unda hech qanday muammo yo‘q.

Shuning uchun nasihatim shuki: bir ishni boshlamoqchi bo‘lsak, hamma narsa ochiq-oydin bo‘lsin. Mardlik va sadoqat bilan ish tutaylik. “Buni falonchiga aytma, pistonchi bilmasin”, degan yashirin ishlar oxir-oqibat yaxshilikka olib bormaydi.

Vallohu a’lam.