Bismillah,

Alloh taologa hamdlar, undan keyin payg‘ambar kelmaydigan oxirgi payg‘ambar, uning oilasi, sahobalari va qiyomatgacha ularga yaxshilik bilan ergashganlarga salovot va salomlar bo’lsin.

Bu gapning shariatda hech qanday asosi yo‘q. Islomda bunday tushuncha mavjud emas. Aslida, har bir inson o‘z gunohi uchun o‘zi javobgar bo‘ladi. Qur’onda aniq aytilgan:

لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ
“Hech bir jon boshqasining gunohini ko‘tarmaydi.”

Demak, birovning gunohi boshqasiga yuklanmaydi. Ayolning qilgan gunohi eriga o‘tmaydi, ota-onaning qilgan gunohi farzandlariga ham o‘tmaydi.

Ammo shuni aytish kerakki, gunohning oqibatlari bo‘lishi mumkin. Ya’ni inson qilgan yomon ishi sababli hayotida boshqa sinovlar, qiyinchiliklar paydo bo‘lishi ehtimoli bor. Bu — gunohning o‘z egasiga ta’siri, boshqalarga emas.

Bunga Qur’onda Bani Isroil haqida keltirilgan misollar dalil bo‘ladi. Alloh taolo ularning:

• payg‘ambarlarni o‘ldirganlari,

• Iso ibn Maryam (alayhissalom) va Maryam (alayhassalom)ga tuhmat qilganlari,

• va boshqa katta gunohlari
  sababli ularni ne’matlardan mahrum qilgani va la’natlaganini bayon qiladi.

Bu shuni ko‘rsatadiki, insonning qilgan ishi o‘ziga qaytadi. Ammo “xotinning gunohi eriga uradi” yoki “ota-onaning gunohi farzandga o‘tadi” degan gaplar — shariatga zid.

Bu kabi iboralar, ehtimol, odamlarni gunohdan qaytarish yoki qo‘rqitish maqsadida xalq orasida tarqalgan gaplar bo‘lsa kerak. Ammo ularni diniy haqiqat sifatida qabul qilish to‘g‘ri emas.

Vallohu a‘lam.