Bismillah, alhamdulillah, vassalatu vassalamu ‘ala Rasulillah.
Buning savobini Alloh biladi. Hech kim bu narsaga savob berilmaydi deb ayta olmaydi. Chunki Alloh subhanahu va taolo Qur’onda aytadi:

“Faman ya’mal mithqāla dharratin khayran yarah. Wa man ya’mal mithqāla dharratin sharran yarah”
(Kimki zarra misqolcha yaxshilik qilsa, uni ko‘radi; kimki zarra misqolcha yomonlik qilsa, uni ham ko‘radi.)

Demak, zarracha bo‘lsa ham, agar Alloh uchun itoat qilinsa, Alloh uchun sabr qilinsa, uning ajri bo‘ladi.

Lekin haqiqiy sabr — Rasululloh ﷺ aytganlaridek:
“As-sabru ‘inda ṣ-ṣadmatil ūlā” — ya’ni sabr birinchi zarba kelgan paytda bo‘ladi.
Musibat ilk kelgan daqiqada odam o‘zini qanday tutsa, aynan o‘sha paytda Alloh uchun sabr qilsa, bu katta ajrga ega bo‘ladi.

Agar o‘sha paytda sabr qilmadi, ajrdan mahrum bo‘ldi, deylik. Lekin keyinroq, musibatni eslab, o‘sha holatga qaytganida, be’asar gaplar aytmasdan, sabrli bo‘lsa — albatta, Alloh subhanahu va taolo hamma narsani biluvchi Zot. Uning hisob-kitobini faqat U Zot biladi.

Biz bilganimiz — inson zarracha bo‘lsa ham yaxshilik qilsa, itoat qilsa, Alloh uning mukofotini albatta beradi.
Vallohu a‘lam.