Bismillah, vassalatu vassalamu ‘ala Rasulillah, amma ba’d.

Bu holatda, rostdan ham erga nasihat qilish kerak bo‘lgan vaziyat bor. Agar farzandlar 25 yoshdan o‘tgan bo‘lsa, ularni uylantirish kerak. Bu tabiiy ehtiyoj, va yosh yigitlar oilali bo‘lishni istashi ham juda to‘g‘ri.

Albatta, eringizning ham fikrini eshitib ko‘rish kerak: nega u bunga rozi emas? Balki o‘z rejasi bordir, balki boshqa sabablar bor. Lekin bu rejalar, orzular deb, bolalarning umrini kechiktirish to‘g‘ri emas.

Yigit yoshiga yetgan, ahloqi, sog‘ligi joyida bo‘lsa, nasib qilgan qiz topilsa, uylanish kerak. Ayniqsa, siz ayol kishi sifatida uyda yolg‘iz bo‘lsangiz, ehtiyoj ham bo‘lsa, o‘g‘lingizni uylantirish foydali bo‘ladi.

Bu ishni yaxshi tushuntirib, eringiz bilan muloyimlik bilan gaplashish lozim. Chunki uylanish – bu faqat shaxsiy emas, ota-onaning ham mas’uliyati. Farzandni o‘z vaqtida uylantirish, uni gunoh yo‘liga tushib qolishdan ham asraydi. Ota sifatida bu mas’uliyatni yengil qilish uchun ham bu qarorni ko‘rib chiqish lozim.

Shuning uchun, bu masalada sabr bilan, maslahat bilan, iloji boricha bir-biringizni tushunib, ijobiy yechimga kelish kerak.

Wallohu a’lam.