Aslida, o‘zingiz to‘g‘ri ta’rif beribsiz. Sakinat — bu inson qalbiga Alloh taolo tomonidan beriladigan xotirjamlik.

Bu iymondan keyin kelib chiqadigan, Alloh taolo tomonidan berilgan ulkan ne’mat va sovg‘adir.

Sakinatni shunday ta’riflash mumkin: inson qalb amallarini ado etishi, Alloh taologa taslim bo‘lishi, Uning buyruqlariga bo‘ysunishi va: “Men Allohning amrini bajaraman”, deb bo‘yin egishidan keyin Alloh taolo uning qalbiga ato etadigan xotirjamlikdir.

Alloh taolo aytadi:

﴿وَأَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِهِمْ﴾

“U ularning qalblariga sakinatni nozil qildi.”

Sakinat degani — xotirjamlik.

Bunday inson vahimaga tushmaydi, hovliqmaydi, qo‘rquv va xavotirlar qalbidan ketadi. Bu juda katta ne’matdir.

Sakinat — Alloh taolo tomonidan inson qalbiga beriladigan ulkan sovg‘adir. Buning sababi esa mo‘minning o‘zini Allohga topshirgani, Unga taslim bo‘lgani va Uning hukmlariga rozi bo‘lganidir.

Shuning uchun, savolda aytilgan ta’rif — “inson qalbiga beriladigan xotirjamlik” — aynan to‘g‘ri ta’rifdir.

Endi kimdir: “Quyoshni yoki oyni ta’riflagandek ta’riflab bering”, desa, bu to‘g‘ri qiyos emas. Chunki sakinat moddiy narsa emas, balki ma’naviy va qalbiy holatdir.

Masalan, “muhabbat nima?” desa, uni quyoshga o‘xshatib yoki shakli, rangi bilan ta’riflab bo‘lmaydi. Muhabbat — qalbdagi kechinmadir.

Xuddi shuningdek, “g‘azab nima?” desa, g‘azabning rangi qanday, semizmi, oriqmi, uzunmi, qisqami, deb ta’riflab bo‘lmaydi. Chunki u ham qalbiy holat.

Ammo qalam yoki quyosh kabi moddiy narsalarni shakli, rangi va ko‘rinishi bilan ta’riflash mumkin.

Sakinat esa ma’naviy narsa bo‘lgani uchun uni faqat ma’nosi bilan tushuntirish mumkin.

Xulosa qilib aytganda, sakinat — Alloh taolo tomonidan mo‘minning qalbiga ato etiladigan xotirjamlikdir. Bu xotirjamlik inson Allohga taslim bo‘lib, Uning amrlariga bo‘ysunganidan keyin beriladigan mukofotdir.

Vallohu a’lam.