Yo‘q, bo‘lib bo’ldi endi, hech narsa emas. Ko‘milgan bo‘lsa, Alloh rahmat qilsin. Kafan vaqtinchalik narsa o‘zi. U — bir manzilga yetkazish uchun vosita. Qabrga bordi, ko‘mildi. Endi agar yuzini ochib qo‘ygan bo‘lsangiz, bu bilan hech qanday gunoh qilinmagan. Bo‘lib o‘tdi, qabr yopildi. Yuzini ochib qo‘yilgan deyish — bu endi odamlar oldida ochiq qolibdi degani emas-ku.

Qabr — mayyit uchun uy. Qabr yopilgan — xuddi uyning eshigi yopilganidek. Bu holatda endi “biror ish qilishimiz kerakmi?” degan tashvishga o‘rin yo‘q. Bunday o‘ylab, ko‘ngilga g‘ashlik olishning hojati yo‘q. Undan ko‘ra foydali ishlarni o‘ylang.

Onangiz haqqiga duo qiling. Onangiz uchun sadaqalar bering, yaxshi amallar qiling. U kishini yaxshi ko‘rgan do‘stlari bilan aloqani uzmang, bordi-keldi qiling, dugonalariga yaxshilik qiling. Mana shu — onangizga bo‘lgan rahmingizdir.

Qur’on o‘qing, duo qiling, solih inson bo‘lingki, sizning solihligingizdan va amallaringizdan onangiz foydalansin. Har namozdan keyin ular haqqiga duo qiling. U dunyoda yuzini ochib qo‘yilgan yoki yo‘q — bu unchalik muhim emas. Asosiy narsa — bu yerdagi amallaringizdir, va ular onangizga foyda yetkazadi, in shaa Alloh.

Wallohu a’lam.