Bismillah,

Alloh taologa hamdlar, undan keyin payg‘ambar kelmaydigan oxirgi payg‘ambar, uning oilasi, sahobalari va qiyomatgacha ularga yaxshilik bilan ergashganlarga salovot va salomlar bo’lsin.

Alloh hammamizga tavfiq bersin, osonlik, ofiyat, tinchlik va xotirjamlik ato etsin.

Bunaqa holatlarda qo‘ldan kelgancha taqvo qilinadi. Alloh taolo aytadi:

فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ
“Qo‘lingizdan kelganicha Allohdan qo‘rqinglar.”

Siz o‘zingiz ham aytyapsiz: imkon qadar chiqmayman, deyapsiz. Demak, zarurat sabab chiqayotgan bo‘lsangiz va chiqishingizda zarar bo‘lsa, bunday holatda niqobni yechib chiqishingiz joiz bo‘ladi.

Agar niqob sababli sizni ushlab ketishsa yoki uyingizni tintuv qilishsa, bundan ham kattaroq zararlar kelib chiqishi mumkin. Shuning uchun katta zarardan saqlanish uchun kichikroq zararga sabr qilinadi.

Bu masala — fuqaholar o‘rtasida ixtilofli. Masalan, hanafiy mazhabda yuz avrat emas degan qarash bor. Shuning uchun inson o‘z holatini, foyda va zararni solishtirib, tinchligini hisobga olishi kerak.

Ya’ni “nima bo‘lsa bo‘lsin, hatto o‘ldirishsa ham niqobni yechmayman” deyish natijasida undan ham kattaroq zararlar kelib chiqishi mumkin. Shariatda esa ikki zarar to‘qnashganda, kattasidan qutulish uchun kichigi ko‘tariladi.

Masalan:

• ayol tug‘ruq paytida zarurat bo‘lsa, avrat joylari ochiladi
• operatsiya kerak bo‘lsa, erkak shifokor ham ko‘rishi mumkin
• ba’zi holatlarda muolaja uchun ochilish zarur bo‘ladi

Bu ham shunga o‘xshash holatdir.

Alloh hammasini ko‘rib turibdi. U zot uzrlarni qabul qiluvchi Zotdir. Musulmon kishi bunday vaziyatda shariat bergan ruxsatlardan foydalanadi.

“Qanday bo‘lsa ham, o‘lsa ham niqob bilan o‘lsin,” deyilmaydi. Balki sharoitga qarab ish tutadi va qo‘ldan kelgancha taqvo qiladi.

Vallohu a’lam.