Bismillah,

Alloh taologa hamdlar, undan keyin payg‘ambar kelmaydigan oxirgi payg‘ambar, uning oilasi, sahobalari va qiyomatgacha ularga yaxshilik bilan ergashganlarga salovot va salomlar bo’lsin.

Bu masalada holatga qarab hukm chiqarish kerak.

Agar ayolning dugonalari haqiqatda soliha, taqvodor, ilmli musulma ayollar bo‘lsa, erining ularni ko‘rishga yoki suhbat qilishga taqiq qo‘yishi foydali narsadan man qilish bo‘ladi. Bu esa Qur’ondagi “Ma’ruf bilan yashanglar” (Baqara, 2: 231) degan oyatga zid bo‘ladi.

Ba’zi erkaklar o‘zlarining haddan tashqari rashkchiligi sababli ayollarini:

• ota-onasidan,

• aka-ukalaridan,

• xolasi, ammalaridan,

• hattoki soliha dugonalaridan ham ayirib qo‘yishadi.

Natijada ayol ijtimoiy jihatdan yakkalanib qoladi. Uni barcha tarafdan cheklab, telefon, tashqi aloqa va suhbatlardan uzib qo‘yadi. Bunday hayot uzoqqa bormaydi, oxir-oqibat ichdan “portlaydi”. Bu hayot “ma’ruf” bilan yashash deb hisoblanmaydi.

Albatta, agar erda aniq sabab bo‘lsa — masalan:

“U dugonalari uni dunyoga oshno qiladi, yolg‘on maslahatlar beradi, psixologik ta’sir qiladi” degan asosli xavotiri bo‘lsa, bu boshqa masala. Shunda erning ehtiyotkorligi ma’qul bo‘lishi mumkin.

Lekin shunchaki rashk yoki nazoratsiz qizg‘onchilik asosida man qilish — nojoiz bo‘ladi.

Xulosa:

Agar ayolning dugonalari haqiqatan soliha bo‘lsa va ular bilan aloqada bo‘lishi ayol uchun manfaatli bo‘lsa, ular bilan suhbatdan to‘sish joiz emas. Erning man qilishi faqat asosli sabablarga tayanishi kerak. Aks holda, bu Qur’ondagi “ma’ruf” bilan yashashga zid bo‘ladi.

Vallāhu a‘lam.