Bismillah,

Alloh taologa hamdlar, undan keyin payg‘ambar kelmaydigan oxirgi payg‘ambar, uning oilasi, sahobalari va qiyomatgacha ularga yaxshilik bilan ergashganlarga salovot va salomlar bo’lsin.

Bunday holatda inson yomon ko‘rgani uchun javobgar bo‘lmaydi. Chunki kimnidir qilgan qilmishlari sabab yomon ko‘rish — bu qalbda paydo bo‘ladigan holat, uni Alloh taolo yaratadi.

Insonning birovni yaxshi ko‘rishi yoki yomon ko‘rishi uning ixtiyorida bo‘lmagan qalbiy holatdir. Shuning uchun qalbdagi nafratning o‘zi gunoh hisoblanmaydi.

Ammo masala shundaki, agar:

• shu yomon ko‘rish sababli unga zulm qilinsa,

• haq-huquqi poymol qilinsa,

• g‘iybat qilinsa yoki

• adolatdan chiqilsa,

mana shunda inson gunohkor bo‘lishi mumkin.

Lekin siz aytayotgan holatda — agar bir odam:

• xotinini kaltaklab, hatto o‘limiga sabab bo‘lgan bo‘lsa,

• odamlarning molini o‘g‘irlagan bo‘lsa,

• sudxo‘rlik qilgan bo‘lsa,

• shariatga zid ishlarni ochiq-oydin qilgan bo‘lsa,

bunday odamning qilmishlariga nisbatan qalbda nafrat paydo bo‘lishi tabiiy hol. Bu Alloh uchun yomon ko‘rish bo‘lib, joizdir va ichqoralik hisoblanmaydi.

Lekin bu nafrat:

• adolatsizlikka,

• qo‘pollikka,

• zulmga olib bormasligi kerak.

Bu holatda muammo shundaki, u sizga begona emas, balki qaynota. Shu sababli bu juda nozik va hassos masala. Sizdan talab qilinadigan narsa — hikmat bilan muomala qilish.

Qo‘lingizdan kelgancha:

• yomonlikni to‘xtatishga harakat qilish,

• ammo zo‘ravonlik qilmaslik,

• hukmronlik da’vosiga kirmaslik lozim.

Siz undan hisob so‘raladigan shaxs emassiz. Uning qilgan ishlari uchun siz javobgar emassiz. Insha Alloh, Alloh taolo har kimdan o‘z qilmishi uchun hisob oladi.

Vallohu a’lam.