Siz aytgandek, agar eringiz namoz o‘qimasa, qimor o‘ynasa, ribo olsa, yolg‘on gapirsa – bular juda katta gunoh ishlardir. Bunday holatda sizning ogohlantirishingiz, tarbiyaviy choralar ko‘rishingiz joiz.

Agar siz ayollik vazifangizni vaqtincha bajarishni cheklasangiz, bu ba’zan uning isloh bo‘lishiga sabab bo‘lishi mumkin. Chunki u sizni yo‘qotib qo‘yishdan, ajralib ketishdan qo‘rqib, o‘zini to‘g‘rilashga harakat qilishi ehtimol. Bu ham bir tarbiya usuli hisoblanadi.

Siz uni ko‘p bor nasihat qilgansiz, tushuntirgansiz. Endi agar ota-onangiz ajrashishga qarshi bo‘lsa, sizning oldingizda ikki yo‘l qoladi:

1. Sabr qilib yashash – va uni asta-sekin tarbiyalashga, duolar bilan isloh bo‘lishiga sababchi bo‘lishga harakat qilish.

2. Shart qo‘yish – ya’ni: “Agar falon vaqtgacha to‘g‘rilanmasangiz, ajrashaman” deb aniq aytish. Bu shar’an joiz, chunki bunday hollarda ayolga tanlash huquqi beriladi.

Ammo qaror sizning foyda va zararlaringizni solishtirib, oqibatini o‘ylab berilishi kerak. Agar eringiz isloh bo‘lishi mumkin bo‘lsa, sabr qilish yaxshiroq. Agar gunohlarda qat’iy davom etsa, ajrashish ham oxirgi chora bo‘lishi mumkin.

Vallāhu a‘lam.