Bismillah,

Alloh taologa hamdlar, undan keyin payg‘ambar kelmaydigan oxirgi payg‘ambar, uning oilasi, sahobalari va qiyomatgacha ularga yaxshilik bilan ergashganlarga salovot va salomlar bo’lsin.

Nasihat qilish deyiladi. Bu — aqlli ayolning ishi. Aslida, bunday paytda ayol eriga ‘aql o‘rgatyapti’ degan ibora noto‘g‘ri. Bizning tilimizda buni “nasihat qilish” deb ataymiz.

Bu esa — aqlli, ongi yetuk ayollarning ishi. Shunday holatlarda erining aka-ukalari bilan o‘rtasi buzilmasin, deb uning orasini isloh qilishga harakat qilgan ayol — bu haqiqiy mo‘min ayolning ishidir. Aksincha bo‘lsa — ya’ni fitna chiqarish, ajratish, sovuqchilik solish bo‘lsa — bu munofiqlik va shaytoniy yo‘ldir.

Aqlli ayol esa aka-ukani yarashtirishga harakat qiladi. Eriga: “Bu akangiz, bu ukangiz — baribir jigaringiz. Bugun xafa bo‘lsangiz ham, ertaga biror musibat bo‘lsa, sizni ko‘tarib yuradigan, janozangizni o‘qiydigan, bolalaringizga qaraydigan — shular bo‘ladi,” deb eslatadi. Bu so‘zlar erning yuragiga ta’sir qiladi, uni yumshatadi. Chunki jigarning o‘rni boshqacha. Begona odamdan emas, aynan o‘z jigarlaridan yordam kutiladi.

Farzandlaring ham oxir-oqibat shu qarindoshlik rishtalarini tutgan holda hayot kechiradi. Shu sababli bu kabi nasihatlar — ayolning dono ekanidan darak beradi.

Lekin bunda aralashish hikmat bilan bo‘lishi kerak. Aralashish — degani bu o‘rtaga tushib, o‘zim to‘g‘rilayman deb turib, masalani yanada yomonlashtirish emas. Muloyim, hikmatli, urfga muvofiq tarzda maslahat berish kerak.

Ba’zida ayolning aralashuvini aka-ukalar o‘zlariga nisbatan hurmatsizlik deb tushunishi mumkin. Ayol: “Men faqat isloh qilyapman,” desa ham, ular buni to‘g‘ri qabul qilmasligi mumkin. Agar holat shunday bo‘lsa — ayol aralashmasligi, sukut saqlashi afzal.

Vallāhu a‘lam.